|
Samen hebben we ons ontpopt tot een nieuwe afdeling. Het heeft enige moeite gekost, maar we zijn er in geslaagd onze vleugels open te slaan en te gaan fladderen. Nu moeten we de nodige tijd nemen om te ontdekken, om te groeien... Elk met z’n kleur en uniciteit werken we aan een thuis voor onze mensen. Met respect en een luisterend oor staan we naast elkaar en proberen we er te zijn, echt te zijn. We willen creëren, vliegen, genieten. We willen thuiskomen bij onszelf, bij onze bewoners. Ik ben er van overtuigd dat we met ons team een pracht van een bloemenveld kunnen creëren voor de vele vlinders die voorbij fladderen...
U vindt ons op de tweede verdieping. De volgende kamers behoren tot De Vlinder : Klik hier voor onze contactgegevens . 
|
Zoals er zoveel soorten bolsters bestaan, zo uniek is iedere bewoner en ieder personeelslid van onze dienst. Oude mensen komen soms stug en hard over zoals een bolster. Hun gezicht getekend door een leven vol ervaringen. Maar als je hen beter leert kennen ontdek je diep in hen een zacht, warm hart, zeg maar, de blanke pit. Wij willen hen een thuis aanbieden waar ze zichzelf kunnen zijn. Elk met zijn gaven en tekortkomingen, uniek, onvervangbaar. Onze zorg als omhulsel, beschermend doch prikkelend en stimulerend waar nodig. |
|
Lees meer...
|
|
'De Parel' vonden wij een heel toepasselijke naam voor onze afdeling.Een parel is heel duur, iets om fier op te zijn, iets om mee uit te pakken. Anderzijds is een parel iets heel kostbaars, iets om te koesteren en heel zorgzaam mee om te gaan. Daarom waarschijnlijk zit hij verborgen in een schelp. Hij geeft z'n schoonheid niet zomaar prijs. Je moet er echt naar op zoek gaan. Zo mogen we ook de bewoners die aan onze zorg worden toevertrouwd en hun familie geleidelijk leren kennen. Wij proberen hun vertrouwen te winnen en een goede relatie op te bouwen. Het blijft geen oppervlakkig engagement. Wij willen dat ze 'uit hun schelp komen', dat ze zich hier goed voelen en dat ze zich ook thuis voelen op onze afdeling. Warmte en geborgenheid zijn belangrijke waarden maar evenzeer waardigheid, privacy en respect. |
|
Lees meer...
|
|
De rots is een vierletterwoord : de R van rust; de O van openheid ; de T van tederheid ; de S van samenhang. Lang geleden vroeger leefden mensen in grotten, ontstaan door erosie van rotsen. Het was hun onderkomen waar warmte, genegenheid, eerlijkheid, zorgen,... met elkaar gedeeld werden. Wij willen voor elkaar een stukje grot zijn die warmte, genegenheid, eerlijkheid en zorgen kansen geeft. Een rots is een uniek ‘monument’ , ‘wonder’ uit de natuur. Voor ons is iedere bewoner uniek, behoeft een persoonlijke benadering. Een rots is bewonderenswaardig. Iedere bewoner is voor ons een 'mooi' mens die we in zijn eigenwaarde respecteren. |
|
Lees meer...
|
|
Bewaar mij Bewaar mij in jullie hart Bewaar mijn liefde voor jullie Bewaar mijn zorg voor jullie Bewaar mijn hoop en mijn strijd voor jullie. Bewaar wat voor jullie toekomst het bewaren waard is nu we hier niet samen verder kunnen. In de liefde worden we bewaard en kan de dood ons niet scheiden.
 |
|
Lees meer...
|
|
|
Leven en Wonen op de Parel vertaalt zich in vele vormen zoals: Vandaar haalde iedereen zijn beste handschrift boven om eigenhandig de kaartjes te tekenen die opgestuurd worden naar personeelsleden die een dochtertje mochten verwelkomen in het gezin. De bewoners leven erg mee met het gezinsleven van het personeel omdat zij anderzijds ook warme zorg mogen ervaren |
|
Lees meer...
|
|
Op 4 juni stond in alle vroegte een bus op ons te wachten in de Cardijnlaan. Die zou ons naar het verre Brussel rijden. Het weer zat ons alvast mee en we kregen een stralende dag. Met dank aan de bewoners die hiervoor ‘lazen’ tijdens het wekelijkse gebed. Onze eerste halte was de plantentuin in Meise. De kasseien waren meteen een goede spiertraining voor onze duwers. We konden er genieten van een heel kleurenpalet aan bloemen, van overweldigende bomen en bijzondere planten. Ook een goed onderhouden kasteel trok onze aandacht. Na een flinke wandeling namen we plaats op een terras voor onze lunch. Er waren verse broodjes met verse soep die meegereisd was vanuit Ardooie. |
|
Lees meer...
|
|
Op zaterdag 30 oktober vierden we een wel heel bijzondere verjaardag. Maria Rosseel werd 102 en dat kon niet onopgemerkt voorbij gaan. Aangezien Maria zelf niet zo’n voorstander is van groot vertoon, maakten we er een eerder bescheiden maar mooi feest van. We zorgden voor een feestelijk aperitief met hapjes en veel bekenden uiteraard om mee te vieren. Overdonderd door het gebeuren nam Maria alle kussen en geschenken in ontvangst. En die kwamen niet van de eersten de besten. Ook de hr. Marcel Vandamme (directeur), Pater Ludo (aalmoezenier) en de burgemeester van Ardooie, de hr. Karlos Callens, waren van de partij om Maria persoonlijk te feliciteren. En ook koning Albert zelve was haar niet vergeten. Maria mocht allerhande lekkers in ontvangst nemen, met koninklijke groeten. Geniet mee van enkele sfeerbeelden van deze bijzondere voormiddag ! S.D. |
|
Lees meer...
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 12 van 14 |