|
Zondag 17 januari 2010 Zondagmorgen 8 uur : de eerste familieleden van bewoners van De Souvenir arriveren met grote honger in De Kim... Geleidelijk druppelen mensen binnen tot we met een 50-tal bewoners en hun familie en alle medewerkers kunnen genieten van een uitgebreid ontbijt met allerlei lekkers. Maar ook mekaars aanwezigheid en warmte zorgden voor gezelligheid... "Zien eten doet eten", zegt men soms : wij kunnen beamen dat dit zo is ! Het gevoel van eens terug onder mekaar te zijn buiten de dagelijkse realiteit, deed ons zeer veel deugd. Voor sommige mensen was het een eerste kennismaking, voor anderen een prettig weerzien. Dank aan iedereen die erbij was, onze jaarlijkse traditie blijft een topper ! - G.D.
Klik hier voor het album van onze huisfotograaf Hein ! |
|
Op de souvenir wordt sedert een aantal weken gezongen op woensdagnamiddag, samen met onze muzikant Koen van de Animatie. Het is een activiteit die zeer in de smaak valt : "Mijn duivenkot", "Tineke van Heule", "De purperen heide", "De lichtjes van de Schelde",... allemaal hits uit de oude doos die nog zeer gekend zijn bij onze bewoners en die uit volle borst meegezongen worden, ook door bezoekers en medewerkers. Zelfs de huisartsen raken in de stemming. Het is genieten voor elke aanwezige, een mooi initiatief ! - G.D. |
|
Onze afdeling dementerenden wilden we een naam geven met een diepe betekenis. "Souvenir" gaf volgens ons de juiste toon weer waar wij dagelijks in werken. Een souvenir doet ons denken aan één of ander moment dat we vroeger meemaakten, aan vroegere tijden. Dit kan gaan van heel banale zaken tot diepgaande emoties. In die zin is een souvenir ook een gevoelskwestie, waar verschillende gevoelens onder vallen : een beeld, een stem, muziek, een blik of woorden kunnen genoeg zijn om met al je hebben en houden terug te schieten in dat moment : je voelt het, je ziet het, je hoort het.. En vooral onze bewoners voelen het, zien het, horen het ...
Het brengt terug dezelfde energie van toen met zich mee, het is een opstapeling van wat eens was... Her-inneren is ook een beetje naar binnen kijken in onszelf, om te herkennen wat er gebeurt, welke emotie eraan verbonden is en hoe je er eerlijk kan mee omgaan in het hier en nu, samen met elkaar als team. Een tweede, voor ons zeer zinvolle betekenis van het woord "souvenir", is een "onderkomen", een nest, een cocon, een veilige haven. En dat is nu juist ook wat wij onze bewoners, maar ook hun familie willen bieden op onze afdeling : een houvast in tijden van de pedalen kwijt zijn, van ontreddering en hulpeloosheid.
Je vindt ons op het gelijkvloers. De volgende kamers behoren tot De Souvenir : K 1 - K 32.
Klik hier voor onze contactinformatie . |
|
Zondag 30 november 2008.
Die zondagochtend mochten we met de bewoners, familieleden en medewerkers van de souvenir genieten van ons heerlijk ontbijtbuffet. Gezelligheid, sfeer, warmte, vriendschap en samenhorigheid waren echt voelbaar. Het werd een samenzijn van allemaal mensen onder elkaar, zonder onderscheid van diagnose. We genoten van elkaars gezelschap en de lekkere koeken, fruitsap, fruitsla, yoghurt, broodjes, chocomelk,... zorgden voor de "final touch". Bedankt aan alle aanwezigen en medewerkers om dit te kunnen laten slagen. We mogen besluiten dat dit zeker voor herhaling vatbaar is ! - G.D. |
|
Lees meer...
|
|